donderdag 9 augustus 2018

Uit de memoires van een schoolmeester met pensioen (4): 3 generaties schoolborden

Blogposts die ooit op mijn oude blog Edu-Curator verschenen - en die ik persoonlijk wel leuk vind - herpubliceer ik bijgewerkt op 'Manssen blogt Vanaf de Zijlijn. Dit is zo'n blogpost...

Op de cijferlijst van mijn eindexamen voor de 'akte van bekwaamheid als onderwijzer'  (de akte 41A) -  behaald in 1968 aan de Kweekschool voor onderwijzers en onderwijzeressen - staat o.m. het cijfer 6 voor het vak 'schrijven'.

'Schrijven' was één van mijn favoriete vakken 😏. We kregen in die jaren 'schrijven' op de zaterdag; tijdens het laatste uur. Ja, in die jaren moest je óók op zaterdag naar school.


Onderdeel van het vak 'schrijven' was ook 'bordschrijven', of te wel leren schrijven met een wit krijtje op een schoolbord. Volgens de leraar 'schrijven' was ik onvoldoende gemotiveerd. Kortom: ik bakte er niets van. Mijn 'bord'-teksten gingen altijd schuin omhoog. Maar goed, dit even terzijde.

Tijdens mijn werk in de klas heb ik drie generaties schoolborden meegemaakt. De eerste twee generaties kenmerkten zich door krijtjes die braken onder het schrijven; bordenwissers die leerlingen buiten mochten uitkloppen en waarvoor altijd grote animo bestond; fijn wit stof op je kleren; een 'nat' bord na reiniging met een spons en dus zeker tien minuten niet beschrijfbaar en niet te vergeten het 'krijsende gepiep' als je per ongeluk met je nagel over het bord kraste.

Wat ik leuk vond, waren de 'bord'-tekeningen die je in die tijd maakte bij een les. Vaak maakte je zo'n tekening - na school - op de achterkant van een 'zij'-bord. Kostte een best een hoop tijd, maar dan had je ook wat.

De eerste generatie schoolborden waar ik mee werkte, waren zwart.

Het zwarte krijtbord

De tweede generatie had een soort van donkergroene kleur. Die groene borden schenen rustiger te zijn voor de ogen.

Het groene krijtbord

De derde generatie schoolborden waarmee ik heb gewerkt, was het digitale schoolbord. In één woord geweldig!! Wat een luxe en wat een (interactieve) mogelijkheden had je met zo'n bord.

Het digitale schoolbord

De software van het digibord had ik ook geïnstalleerd op mijn computer thuis, zodat ik thuis - op mijn gemak - leuke 'digibord'-lessen kon maken. De lessen zette ik op een USB-stick. 'n Kwestie van ff overzetten op mijn computer in de klas en klaar. Groot voordeel: alles wat je had gemaakt kon je bewaren voor een volgend schooljaar. Kortom: ik was in die tijd een groot fan van het digibord.

Je moest in die tijd ook cursussen volgen om met je digibord te kunnen werken. Eerst een 'knoppen'-cursus, gevolgd door het leren van allerlei (interactieve) mogelijkheden die je op je bord kon gebruiken. Jammer was, dat er collega's waren die - ondanks al die cursussen - hun digitale bord bleven gebruiken als een ouderwets 'krijtjesbord'...

Gerelateerde blogposts

2 opmerkingen:

  1. Herkenbaar ! Je "moet" ook maar eens schrijven over het maken van kopieën door de tijd. Wat een gedoe vroeger.

    BeantwoordenVerwijderen

Als je een reactie plaatst kun je op drie manieren reageren:
- met jouw 'Google'-account,
- met jouw naam en eventueel de URL van jouw website / weblog,
- anoniem.
Mijn advies: Reageer altijd anoniem. Er worden dan géén gegevens van jou bewaard!
Voor meer informatie: Lees de privacyverklaring van dit edublog.

Je reactie wordt niet meteen geplaatst, maar eerst door mij gemodereerd.